wp2a48a93e.png
wpffbc10ae.png

Week 1

wp70d2d6c3.png

Dag 1 [Duitsland]

Maandag 23 juli 2012

We zijn begonnen bij de dierenarts in Arnhem. Nadat de dierenarts een klinisch onderzoek had gedaan en al mijn formulieren en mijn paspoort had getekend en gestempeld zijn we naar Utrecht gegaan. We waren wat vroeg in Utrecht, dus hebben mijn baasje mij nog even het centrum van Utrecht laten zien.

Om half twaalf hadden we een afspraak met Coby bij de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit. Ze vond me

heel lief en aaide mij veel, daarna kregen mijn baasjes ook een handje. Ze heeft overal stempels en

handtekeningen gezet.

 

We zijn bij Arnhem de grens over gegaan richting Oberhausen en daarna Dortmund. Toen mocht ik op de

parkeerplaats even plassen, want ik was wakker geworden van het tanken uit de reservetank naar de gewone

tank. We zijn verder gereden naar Kassel toen het rond de klok van zessen was en we op zoek gingen naar een

camping.

Het was een leuke, compacte camping in Hann. Münden waar we twee Nederlanders op de fiets troffen. Ze hadden ook een soort windhondje bij die wat bang van mijn voorkomen was, geen idee, ik zie er toch leuk en aandoenlijk uit, niet dan?

Die hond mag iedere dag 10 a 15km aan de fiets rennen en daarna in het bakkie. Cool hoor!!

'S avonds nog een wandeling en terrasje gedaan in het dorpje wat er enig uitzag. Toen was het bedtijd voor mij en ook al een beetje voor mijn baasjes, dus zijn we gaan slapen. Ik moet nog wel leren dat ik vanuit de binnenkant niet tegen de tent aan moet gaan hangen. Ik vind het een leuk spelletje om in de tent rondjes te rennen en tegen de tent aan te hangen. Ziet er raar uit van buiten en mijn baasjes zeggen dan dat ik moet stoppen omdat het niet goed voor de tent is!

Dag 2 [Duitsland & Polen]

Dinsdag 24 juli 2012 900km van mijn mand

Na het ontbijt met brood van de plaatselijke bakker, zijn we op weg naar de Poolse grens via Leipzig, Dresden en Görlitz. Onderweg kregen we contact met onze vriendjes Henk en Hetty met de vrachtwagen. Ze hadden wat problemen met de automaat bak en zijn naar een MAN service punt gegaan in Rypnik (Polen). Helaas bleek hier al snel dat het einde oefening was voor differentieel of naafreductie. Morgen gaan ze om 7 uur beginnen aan de vrachtwagen en zullen we zien hoever we komen. Liever laten we onze vriendjes hier niet achter. We houden dus nog even alle opties open.

Tot die tijd logeren we op de zelfgecreëerde MAN-camping. Erg netjes, bewaking, afgesloten terrein, een schoon

toilet, douches, internet etc!!

Dag 3 [Polen]

Woensdag 25 juli 2012

Vanochtend vroeg zijn de werkplaatsmannen begonnen aan de vrachtwagen. Al snel kwam een gebroken tandwiel op de as rechtsachter naar voren.D De tandwielen in de naafreductie zijn stuk voor stuk afgebroken. Maar de service dealer denkt de onderdelen in de buurt te kunnen krijgen en hoopt morgen het spul een heel eind gereed te kunnen hebben. De verdere service is in ieder geval top, de mensen hier zijn erg vriendelijk en de werkplaatschef heeft zelf ook een lab, dus vindt mij erg leuk! Verder maken wij er vandaag een rustig dagje van met wat wandelen, website werk en boodschapjes.

We hebben onze tent op de MAN camping nog even laten staan, maar al snel blijkt dat de onderdelen vrijdag

ochtend pas geleverd worden.

Roy is inmiddels met zijn Landcruiser achter de brug aangeschoven met een lekkende krukaskeerring. Hij heeft er gelukkig een bij en kan hem zelf vervangen. De garage is zo vriendelijk om het allemaal maar toe te laten.

Wij besluiten smiddags dat we nog een deel gaan rijden zover mogelijk naar de Oekraïnse grens, zodat we de groep enigizins bij elkaar kunnen houden.

Rond half 12 's nachts komen we bij de grens aan, maar besluiten voor de grens wat slaap te pakken. We zijn alsmaar doorgereden omdat het erg slecht weer was. Er was alleen maar onweer en regen en vrouwtje was een beetje bang. Het was te laat voor een hotel dus sliepen we met zijn drieën in de auto. Er was geen extra ventilatie en dus erg vochtig en heet. Het koelt hier namelijk nauwelijks af. e hebben een zwoele en onrustige nacht gehad met weinig slaap.

Dag 4 [grens Polen & Oekraïne]

Donderdag 26 juli 2012 1500km van mijn mand

Na een lekkere ochtend wandeling die nog steeds heet te noemen is gaan we vol goede moed op pad naar de grens. Gisteren hebben we een lang stuk gehad met veel 50 en 70km/h wegen en schoot het niet op. Vandaag aan de grens lijkt het redelijk te gaan. Ze zijn wat onzeker over mijn komst en weten niet zo goed wat ze met mij aan moeten. Ze willen mijn paspoort zien en trots laat ik hem zien. Ze doen maar alsof ze weten wat ze doen, dus doen wij dat ook.

In Oekraïne aangekomen is het verschil groot met Polen, veel minder welvaart, maar dat maakt de mensen niet anders. Op het begin lijken de mensen wat stug naar mijn baasjes toe, maar als er een glimlach getoverd wordt, dan valt het mee en zijn ze erg vriendelijk en gastvrij.

We hebben al snel de ontmoetingsplek gevonden op de binnenplaats van een motel en horen dat Roy al vlot

achter ons aankomt. We tanken, pinnen geld, zetten de tent op, ontspannen wat tijdens de regenbui en gaan

s avonds eten bii het naast gelegen motel.

Vrouwtje werd wat ziek, omdat na 2,5 uur het eten pas kwam en vrouwtje alweer last van de buik had gekregen.

Ondertussen zorgen baasjes wel erg goed voor mij!

Dag 5 [Oekraïne]

Vrijdag 27 juli 2012

Oekraïne heeft veel mooie huizen, maar ook veel oude huisjes. De natuur is schitteren dus ik kan veel wandelen als ik wil.

Om 8 uur zijn we na mijn ochtendwandeling vertrokken als groep richting Kiev. Het beloofd een lange dag te

worden met veel 70 en 90 km/h wegen.

We houden koffiepauze in een dorp tussen Dubno en Rivne. Daar plassen we en gaan we brood halen in een klein winkeltje. De vrouw gilt wat in het Oekraïens dus vrouwtje en ik gaan snel weer naar buiten terwijl baasje zaken doet. De vrouw heeft nog een echt telraam als kassa, hoe cool is dat!

De reis gaat vlot verder richting Kiev, met veeeeel snelweg wat dus lekker opschiet. Veel asfalt is net nieuw vanwege het voetbal hierzo zegt baasje en vrouwtje.

We lunchen ergens in een weiland en raken aan de praat met een man die ons graag uitnodigd om mee naar zijn huisje te komen. We geven aan het allemaal prima te vinden waar we staan. De meneer is wat opdringerig in het Oekraïens en we verstaan hem niet..

Hij besluit uiteindelijk op te geven. Mijn baasjes hebben spijt dat ze hem 'afgewimpeld' hebben en gaan toch een

kijkje nemen. Het blijkt dat er nog een hond is en ik heerlijk kan zwemmen in een grote plas/vijver. Ik

haal veel stokjes op en spring zelfs achter de meneer aan, zo het water in.

Gelukkig wist ik er daarna weer uit te komen, ergens de kant op. De man is blij dat we toch nog zijn gekomen, maar vindt het jammer dat we geen gebruik hebben gemaakt van zijn huisje. Dit is een goed leermoment voor mijn baasjes, om niet zo achterdochtig te zijn en te begrijpen dat opdringerig, zoals wij dat interpreteren, hier vaak staat voor gastvrijheid.

De middag koffie doen we ergens in de natuur, in de schaduw. Daar treffen we een boer op de trekker met de familie op de huifkar. Hij kan niet zo goed rijden, dat zie ik nog met mijn hondenoogjes. De man rijdt pardoes achteruit, maar blijkt geen remmen te hebben en rijdt zo tegen de auto van ome Roy, BOEM. Naja dat is dan jammer... de boer maakt snel dat hij wegkomt en Roy aait een keer over zijn wagen. Dat kan nog wel gefixt worden, maar toch zonde.

De weg naar Kiev is erg lang, want onze rijbanen zijn afgesloten en we moeten dus delen met tegenliggend verkeer. Hier in Oekraïne past iedereen zich aan en geldt de wet van de sterkste en dominantste. We staan wel een dik uur in de file, maar we hebben gelukkig Airco! We zien mensen overal rijden, ook tegen het verkeer in en links en rechts van onze rijbanen, door de berm en mensen op fietsen er tussendoor. Van de zotte zeggen mijn baasjes. Ik maak me er niet druk om, want daar krijg ik het heet van!

Onderweg hebben we via de 2-meterband radio contact met een politieman die Duits met ons probeert te praten. Na geen gehoor van onze kant dreigt hij in slecht engels dat ze ons zullen natrekken en zullen vinden. We besluiten met elkaar over te stappen naar de 27MC en gaan verder niet in op de meneer op de radio. Mijn baasjes lachen heel hard en ik kwispel!

Rond 23:00 uur bereiken we de rest van de groep en besluiten we het avondeten maar helemaal over te slaan. Gelukkig krijg ik dan nog wel mijn brokjes en wandeling...wat zorgen mijn baasjes toch altijd voor mij!

We hebben vernomen dat Henk en Hetty drie dagen achterstand opgelopen hebben, omdat de onderdelen pas

vrijdag om 16uur binnen kwamen. We besluiten wat langer te wachten voordat we Rusland ingaan, zodat zij bij

kunnen trekken. Mocht het Kazachstan visum dan wat krap worden (gaat a.s. zondag in en hebben dan twee

weken), gaan we eerder Rusland in! Wat een fijne groep dat iedereen zo coulant is en open staat!

Dag 6 [Oekraïne]

Zaterdag 28 juli 2012

In de ochtend hebben we een heerlijke duik genomen in een soort meer. Ik heb heerlijk met mijn baasje gezwommen en vrouwtje deed mijn apport vanuit de waterkant gooien. Het was HEERLIJK verkoelend. Ook kon iedereen zich even wassen en opfrissen.

Daarna hebben we teamoverleg gehad. Even de koppen bij elkaar wat betreft de strategie in verband met de

achterstand van Henk en Hetty. We besluiten zondagavond net boven Charkow, bij de grens, af te spreken.

Dan kan iedereen even doen en laten wat hij/zij wil.

Dag 7 [Oekraïne]

We rijden samen met Roy over een schitterend pad door het bos. Het blijkt later ook de kortste route te zijn geweest. Het is even heerlijk off the road rijden en ik vind het TOF! tijdens het schudden van de wagen zet ik mijn pootjes goed schrap! We lunchen met een cracker bij de benzinepomp en gooien de wagens overal zoveel mogelijk vol. De diesel kost hier gemiddeld 1 euro dus het tanken is geen kriem. Het is soms wel lastig duidelijk te maken dat we twee tanks hebben en hoeveel er in elke moet. Het wordt hier namelijk allemaal voor je gedaan, daar moet ik even aan wennen, want meestal laat ik de mannen wel even weten dat IK in de auto zit en ze dus op hun passen moeten letten. hihi

's Avonds zetten we ons kampje bestaande uit twee auto's op tussen de maisvelden. Het is beschut en een eindje buiten de bebouwing. Binnen de bebouwing reden we nog bijna over een 'fietser' heen tijdens het uitwijken voor een schone dame. De man bleek dronken van zijn fiets gevallen te zijn en lag er bij zoals hij was gegvallen. De locals lieten hem maar liggen en stapten er keurig omheen.

In het kamp denken we in de latere uurtjes nog even ontdekt te zijn, maar het is een oude boer in een Lada die

ons met zijn hoge snelheid over de zandweg niet eens heeft opgemerkt! De baasjes en ome Roy eten

gezamelijk versgemaakte spagetti, het ruikt GOED!! En zelfs nog een toetje na... ik geniet daarna van mijn

brokjes met water. De nachtrust is goed en lekker met de frisse wind!

29 juli 2012 - 2590km van mijn mand

Vandaag vertrekken we rond 9:00 uur nadat we heerlijk tussen de velden hebben gewandeld en lekker hebben ontbeten. Het was hier gister en dus vermoedelijk ook vandaag 30+ graden en dat maakt het wandelen voor mij lastig. Ik heb het heet! Gelukkig doet mijn koelmat het goed in de auto...

Gister hebben we vernomen dat Henk en Hetty zich hebben afgemeld. Ze kunnen de week achterstand niet

meer inhalen, nadat er problemen bleven ontstaan met een verkeerd afgestelde tacho sensor. De vrachtwagen

kan niet harder rijden dan 75km/h en moet gereset worden, dat lukt alleen niet. De technische man is er

maandag pas weer, waardoor Henk en Hetty vermoeden dat ze niet meer bij kunnen benen. Wat een

ontzettende pech hebben oom Henk en tante Hetty. Ze deden nog wel zo lief op mij passen als baasje en

vrouwtje even boodschapjes deden. Ik ga ze erg missen, maar hoop stiekem dat ze besluiten zelf een route uit

te stippelen en dat we ze misschien nog wel op de terugreis treffen.

De E40 waar we het grootste deel in Oekraïne op rijden is nu gelukkig vrij van wegwerkzaamheden en er is niet al teveel verkeer. We merken dat we veel geseind worden voor politie met radar snelheidsaparatuur. Aan de lopende band zien we ze staan en gaan we vliegensvlug over van 90 naar 70 naar 50km/h, want die bordjes staan zo dicht op elkaar dat ik ze vanuit mijn slaapplekje achterin niet eens kan volgen.

We gaan even Charkow in om naar de Catadral te gaan en een wandelingetje te maken. Ook gaan we even internetten en plaatsen we onze verhalen en foto's. Het internetcafe is een donkere nachtclub, maar heeft snel internet! Zien jullie het op de site??

We hebben lang moeten zoeken naar de verzamelplek voordat we het vonden. We hadden afgesproken in Ruska-Lovoza in Oekraïne, waar het overgrote deel van de groep ook al was. Echter bleek 1 iemand al een plek te hebben gevonden en probeerde ons met de GPS coördinaten hierheen te loodsen. Helaas staan niet alle GPS'en per definitie op dezelfde instellingen van graden, meters, minuten etc. waardoor we de plek, maar niet kunnen vinden. Ik snap niet zoveel van die aparatuur dus laat het aan mijn baasjes over. Uiteindelijk na lang zoeken vinden we ze en blijken ze in een ander plaatsje te staan... Wel een leuke plek waar veel geparaglide wordt en een oefenterrein is voor militatire voertuigen. Hier rijden veel lokalen enorm hard overheen en wij kijken er maar naar.

Mijn baasjes hebben me aan de grondpin en lange lijn gezet en beloofd zo te gaan eten, lopen en slapen.

Ondertussen bellen we nog met Henk en Hetty en vertellen ze onze plannen dat we wat meer noordelijk willen

bewegen in Rusland om hen de kans te bieden zich meer in Oostelijke richting te verplaatsen... Dit vonden ze

erg lief en hartverwarmend! We hopen dat ze morgen gaan rijden.

LAB

STAP

op

wp5533b116.gif
wp15c8eab5.png
Volgende week
wp5533b116.gif
NESTO
PHOTOS
TRAVELING
GUESTBOOK
BLOG
LINKS
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif