wp555c7912.png

De autocontrole ging ook vlot. De allergrootste, meest gezaghebbende beambte kwam z'n hoofd de auto in steken om te zien wat we vervoerden. Ik bekeek hem en blafte met zware, opgeheven stem 1x! Ik laat ff weten dat't mijn oma-auping is natuurlijk! Hij hopte iets de lucht in en werd uitgelachen door de soldaten om hem heen en ons allen. Baasje opent vriendelijk de achterdeur voor controle, maar de geschrokken beambte ziet er toch maar vanaf. Ik kreeg een aai over de bol van mijn vrouwtje, ik had het goed gedaan!!

We mochten dan toch eindelijk gaan en het was 13:00 uur;

Welcome to Russia

Dat ging beter dan we gedacht hadden en sneller dan gedacht. We kunnen vandaag nog boodschapjes doen

(water en vers eten halen) en een lekker dorpsje opzoeken.

 

TOPNIEUWS!

We horen dat de tacho van Henk en Hetty's vrachtwagen vandaag is ge-reset, maar dat bij testen de snaar van de aircopomp brak en die beschadigde de stuurbekrachtigingssnaar... Het werd vervangen en daarna zou het goed moeten zijn.Maandagmiddag krijgen we bericht dat ze onderweg zijn naar de grens met Oekraïne.... hopelijk staat het geluk nu wel aan hun zijde!Het is ze zoooo gegunt en de groep wil ze er bij hebben, dus we doen het rustig aan... zoals iedereen hier zegt: 'wat is een weekje op 2,5 maand!!' Mooi is dat, die saamhorigheid!

ANDER NIEUWS

We hebben een Duits jong stel in Charkow opgepikt, die graag met ons mee de grens over willen en wellicht

mee Kazachstan nog ingaan. Ze gaan een grote reis maken net na hun slagen van de studie. Ze hopen met de

kerst in Cambodia te zijn...

Dag 9 [Ruslannd]

Dinsdag 31 juli 2012 3150km van mijn mandje

We worden 's ochtends wakker op een heerlijke akker waar we ons kamp gezamelijk hebben opgezet. Het is heerlijk met een mooi uitzicht. Ik kan er lekker rondrennen en achter de frisbee aan. De duitse jongen wil wel gooien voor mij!

Gisteravond werd het nog een latertje, want we dachten dat de boer die ons had gevonden met zijn bus zou

gaan wegjagen. Echter bleek hij erg nieuwsgierig dus we lieten hem de route zien. Hij vertelde dat hij in de

wegenbouw zat en dat hij ook een 4x4 had. Hij ging weg en we haalden opgelucht adem. Later kwam hij

terug met een 4x4 wagen met veel lampen aan boord. Het was een JA3 hunter...? Een mooi oud ding,

maar tiptop in orde, wij maar denken dat hij in dat oude busje zowat woonde, nee hij woonde verderop! Hij

had zijn vrouw gevraagd verse melk van de kou te melken en bracht dat naar ons. We mochten er allemaal

van drinken en het was heerlijk. Hij had ook een dochterje en zijn vrouw meegenomen, ze waren erg

aardig en kregen allerlei cadeautjes van ons zoals een kussenhoes waar ze stro in kunnen doen van Cor en

Greta, een lolly van mijn baasjes (dankzij Wendy mogelijk gemaakt), en een bril van Fons en Arend met

nog een kaartje van Friesland van Radbout.

Baasje en vrouwjte lieten het boekje van thuis zien en de boer vond het heel erg leuk, het praat erg makkelijk met die plaatjes. Het meisje bleek ook een kat te hebben, dus vond ze de foto's van smokey erg leuk!

Plots staat er een Rus voor ons met een klein meisje, beide op blote voeten. Ofdat Kaj wil helpen met de auto duwen. Kaj en Fons nemen een kijkje en komen na een half uurtje weer terug. De auto staat muurvast in het losse zand. Het hele blok staat ingegraven. Ze nemen de wagen mee en vrouwtje en ik blijven achter om het eten klaar te maken en de was verder te doen.

Na een uurtje komt de Rus met zijn auto aanrijden en zijn dochtertje erin. Er is geen spoor te bekennen van

de twee andere heren. Het vrouwtje is nog niet direct ongerust, maar wel wat zenuwachtiger merk ik.

Daarop ga ik maar een beetje zitten piepen en rondjes draaien.

JAAA daar komen ze dan toch ook het bos uit. Ze hadden flink wat keer moeten steken om weer terug te komen, maar daar waren ze dan. De Rus was ze erg dankbaar en bood ze een blikje fris aan met zonnebloempitten. Dat was alles wat hij had, maar bracht het vol dankbaarheid. We gaven de kleine meid een heerlijke hollandse lolly (met dank aan Wendy van de hondenschool) en een knuffel uit de collectie van Fons en Arend!

Wat ons opvalt en wat erg jammer is, is dat de Russen er wat dat betreft echt een bende van maken. Ze gooien overal hun plastic zooi maar neer. Grote hopen met afval liggen in de bossen. Er bestaat hier geen ongerept stukje natuur meer. Overal waar mensen komen is ook afval. Van petflessen tot blikjes... Jammer dat ze zich niet realiseren wat ze doen!! Gelukkig blijft het water wel schoon!

Woensdag 1 augustus 2012 3450km van mijn mandje

Na een rustige ochtend in het bos vertrekken we pas laat rond 10:30 uur uit Volonez. Vandaag zullen we zo'n 250km moeten rijden over de N38 A144 die erg slecht te noemen is. We proberen toch wat tempo te maken, maar al gauw stuiten we op file door wegwerkzaamheden.

We rijden door dorpjes die veelal oud en bende zijn. Veel daarvan stinken ook flink, alsof er alleen maar afval ligt.

Eenmaal weer op pad gaat het redelijk goed. We rijden door een dorpje waar we van Fons op de radio horen

dat er in de file een rode Lada staat met een kalf achterin. Inderdaad als we er voorbij gaan blijkt er

achterin strak en krap een kalf te staan die erbij kijkt alsof hij het gewend is. Het kan dus allemaal!

Even later moeten we stoppen omdat roy een wesp in zijn schoen heeft gehad. Hij blijkt twee keer te zijn gestoken op zijn wreef en heeft pijn. We proberen de angel er met de vacuumpomp uit te halen, maar later blijkt dat deze er niet inzat. Roy had de platgestampte wesp onder zijn schoen en daar zat de angel nog in! Gelukkig wisten we zeker dat het geen bij was.

Met wat spul erop kon hij ook weer verder nadat we maar meteen even hadden geluncht. Daarna weer

terug de file in!

Aan het einde van de dag rijden we een dorpje in genaamd Kazarga, in de hoop water te vinden... we rijden een landweg op en gaan over een dijkje. Midden ergens in de weilanden besluiten we ons kamp op te slaan!! Ik kan hier heerlijk rennen en er liggen ook koeienflaters.. ik ga mijn best doen er in te kunnen rollen!! Alleen houdt het vrouwtje me nauwlettend in de gaten dus dat wordt nog lastig.

We hebben verder een avondmaal met kliekjes en een rustige nachtrust

Dag 10 [Rusland]

Dag 11 [Rusland]

Donderdag 2 augustus 2012 3672km van mijn mandje

De ochtend begint optijd om 6:30uur zodat we optijd weg kunnen. Er blijken zo nu en dan brommertjes langs te komen met een bakkie eracheter waar vrouwlief in mag. Het ziet er komisch uit!

Even later passeert ons de koeien kudde op de dijk. Ze lopen wat zenuwachtig rond onze auto's!

We gaan op weg naar Saratov waar we de hele groep weer zullen ontmoeten en waar we wat langer wachten op Henk & Hetty. Het zit hen erg tegen aan de grens aangezien ze bij Sumy de grens niet over mochten, na 6 uur wachten. Ze proberen het dus bij een grens zo'n 150km verderop! Ze hebben de afgelopen dagen enorm hard gekacheld en hebben al twee snelheidsboetes. Hopelijk doen ze het rustig aan, zodat we ze straks weer veilig zullen weer zien!!

 

We doen wat boodschappen in een supermarkt waar ze alles heerlijk vers hebben en gaan naar de afgesproken plek 25km onder Engels.

Bij aankomst blijkt het een plekje aan het water te zijn... HEERLIJK!

Er staan ook koeien en er komen schapen voorbij. Ook stonden er wat paardjes bij die ervoor moesten zorgen dat de koeien gedreven werden. De koetjes kwamen even aan de auto's snuffelen en gingen daarna weer verder. Landelijker staan als dit kan bijna niet.

We vernemen dat Henk en Hetty over de russische grens zijn gekomen met twee Italianen en een russiche gids. Deze gids wist hun sneller over de grens te helpen. Ze zaten nu bij Voronez waar wij een aantal dagen geleden waren en verwachten morgen dus nog 500km te moeten rijden om hier te zijn!! We kijken er naar uit dat ze weer bij de groep zijn.

 

We doen een wasje en koken een potje spagetti met verse groentes en gaan daarna vroeg het bed in. We werden veelal wakker gehoude door de vele honden hier in de omgeving die onafgebroken bleven blaffen. Het duurde zo ongeveer driekwart van de nacht. Uiteindelijk is iedereen dan toch in slaap gevallen.

Dag 12 [Rusland]

Vrijdag 3 augustus 2012 3672km van mijn mandje

Daarna schonk de man bier uit een 2L fles, die er rap doorheen ging. Hij had ook nog een sterke drank bij die hij trots schonk. Hij had het samen met zijn vrouw gestookt. Ik rook er met mijn snuitje aan op afstand, maar m'n snorharen krulden ervan op! Poepoeh net spiritus. Baasje heeft het geprobeerd, maar volgens mij stonden zijn tenen er krom van hihi!!

 

We zijn die dag in twee groepen op pad gegaan. Wij gingen met Cees, Cara en Lukka mee, maar ook Jos& Maria, Roy en Fons & Arend. We lachen wat af in de auto over de radio's.

De dag gaat vlot en de wegen zijn zeer slecht. Het is een en al slalom, maar ik slaap er heerlijk doorheen. Mijn Oma- auping dempt de schokken fantastisch.... bedankt opa en oma!!

's Avonds staan we in een bos bij het water. Roy gaat voorop want hij heeft iets op de navigatie gezien. We

lopen vast op een doodlopende weg met spoorwegovergand die al jaren dichtzit. Een grote, bolle Rus wil

ons op zijn fiets te weg wijzen. De walm wodka is nog in de auto te ruiken, dus ik kruip wat verder naar

achter op mijn kussen. We besluiten onze eigen weg te gaan als blijkt dat de man om is gevallen met zijn

fiets.

Het plekje in het bos blijkt ook een bekende plek te zijn voor de locals, maar dat hindert niet. Die gaan vanavond weer naar huis. We kunnen heerlijk zwemmen en wassen ondanks dat er een beste flinke stroming staat. Ik raak soms wat in paniek als ik zwem, want ik kom bijna niet bij de kant. Baasje en vrouwtje helpen mij dan en dat stelt gerust.

wp70d2d6c3.png

Week 2

Dag 8 [grens Oekraïne & Rusland]

Maandag 30 juli 2012 3000km van mijn mandje

Rond 9:00 uur waren we aan de grens en waren de baasjes wat gespannen. Gaan we als groep of in kleine aantallen. Wij besloten vast aan te sluiten aangezien de anderen nog wilden tanken en boodschappen etc.

Al snel zagen we de andere 6 auto's langsrijden over de speciale busbaan en konden zo verder. We baalden,

maar niet lang daarna werden ook wij tussen de rijen uitgeplukt en moesten naar de meest linkse balie. Daar

werden we eerder geholpen en het ging voorspoedig. Ze vroegen vrouwtje en baasje om 'Dutch presents' en

we hebben ze snoepjes gegeven. Salmiak-smaak napoleonnetjes van Oma Marianne.. Ze gingen al snel weer

uit de mond-zo-terug-het-zakkie-in. Ik denk dat ze ze niet zo lekker vonden hihi!

Dat was de Oekraïnse kant uitkomen. Dat ging snel jongens, want de rest sloot ons meteen aan.

De Russische kant leek ook tof te gaan. Ik zat klaar met mijn paspoort, titerbepaling Rabiës, toxoplasmose

certificaat, en mijn speciaal vertaalde blad; maar denk je dat iemand naar mij vroeg, op of omkeek, mij

aaide of aanhaalde... NIETS!! Dus ben ik maar gaan slapen, het is al warm zat.

We moesten formulieren invullen en er was wat verwarring omdat de bladen alleen in het Russisch zijn. Gelukkig hadden mijn baasjes een voorbeeld van andere reizigers gevraagd en waren goed op pad. Echter mag je niets op het formulier fout doen en wegkrassen of doorstrepen, want dan begin je opnieuw! Vrouwtje zei dat ze gemiddeld schoolexamen nog makkelijker vond. Na lang stoeien bij een hokje waar mannen met groene petten veel autoriteit proberen uit te stralen, nors kijken en stoer zijn zijn we na een aantal uur nauwelijks verder. Het baasje geeft aan dat we nog een autoverzekering voor Rusland willen aanschaffen, omdat deze niet op de groene kaart staat en toen was de verwarring compleet. Hij werd samen met wat gelijkgestemden meegenomen naar een ander pand buiten ons zicht en bleef wel 1 uur of langer weg... Uiteindelijk was 't gelukt en kwamen ze terug. De beambten waren ons zat en 't papierwerk zat er vlot op.

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan en hadden al snel onszelf gewassen, gewandeld, ontbeten en ingepakt. Mijn baasjes zijn weer helemaal fris nu. Ik besloot een lekker fris rolletje te doen in het zand, waardoor ik nu helemaal stoffig ben. Maarja, iemand moet dat schone wat compenseren! Ik help graag een handje..

Toen we richting de grens wilden vertrekken wilde de auto van ome Roy niet starten. Zijn koelkast had per ongeluk de hele nacht op vol vermogen gestaan en de lampjes waren gisteravond tot laat nog aan blijven staan. We hebben hem geholpen de accu van 8V weer naar een goed niveau te brengen zodat hij weer kon starten.

Vandaag is een rustdag. De was kan drogen en de slaapzakken kunnen even uithangen. Dat is wel fijn, dan hebben we vanavond weer een frisse tent. Ik ga vandaag denk ik ook veel zwemmen...

In de middag is er tijd om in Engels internet te zoeken en wat geld te pinnen. We besluiten bij de Mc Donals

de gaan zitten want daar is gratis Wifi... en vrouwtje kan daar frietjes eten. Ik mocht niet mee naar binnen

stond op de deur, maar vrouwtje heeft me gewoon onder de tafel gestopt. Ze zei dat ik me koest moest

houden zodat we undercover konden blijven! Ome Fons en Arend moeten vandaag naar Saratov terug om

daar te kijken of de koppeligscylinder gereviseerd kan worden. Ze vertelden dat hij er nieuw inzit, maar hij

al een paar dagen langs het zuigerrubbertje lekt. Even kijken of ze er wat aan kunnen laten doen of dat er

onderdelen opgestuurd moeten worden. Het zou naar zijn om af te blijven wachten tot het stuk gaat. Mijn

baasje zei: '' het is en blijf een landrover natuurlijk''. Daar was Fons het wel mee eens eigenlijk! Toen we

met z'n drietjes poolshoogte gingen nemen bij de landrover dealer zat Fons te wachten en lekker te

internetten. Arend was verdwenen.. hij ging een lange broek aan doen want hij vondt het maar koud in de

airco. Binnen was het zo'n 20 graden en buiten 38 graden. Die arme man is ook de Turkse zomers met 45

graden gewent. Hij had het kippenvel op de benen staan! Mijn baasjes kregen thee aangeboden en ik kreeg

zelfs gezuiverd en gekoeld water uit een bekertje.. wat een service weer. Na een uutje zijn we terug naar

het kamp gegaan spraken met de heren af in contact te blijven!

Rond de klok van 18:00uur horen we de vrachtwagen van Henk & Hetty over het water galmen. Ze staan aan de overkant en vrouwtje en ik staan hevig te zwaaien. Ze draaien en komen ook naar onze kant van het water..

Ze worden door de hele groep onthaald en zijn blij weer bij de groep te zijn. Ze delen hunnen verhalen en

frustatraties over de Russische grensovergangen en iedereen hangt aan hun lippen.

In de tussentijd waren mijn baasjes al heerlijk aardappeltjes, bloemkool met sausje en kalkoenfilet aan het maken. Er wordt een pannetje aaardappelpuree bijgemaakt en ome Henk & tante Hetty kunnen zo aanschuiven na de lange reis! Wat gezellig zo... weer bij elkaar!!

Arend en Fons keren terug met een nieuwe koppelingscylinder uit een spik splinter nieuwe Defender.'s avonds kletsen we wat met de groep allemaal bij elkaar en vieren we het wederkeren van de Vollebroekjes met champagne en prosecco (ik weet niet zo goed hoe je dat schrijft want ik vind dat nooit in mijn bakje). Ook overhandigen we het boekwerk dat we gemaakt hebben rond de bruiloft van Henk en Hetty. Al hun vrienden, familie, kennisen en dierbaren hebben hierin hun hartenwens voor het bruidspaar hebben geschreven. De hele groep heeft er ook iets liefs ingezet, ik mocht met het verhaaltje van baasje en vrouwtje meedoen...

Volgens mij waren ze wel blij met het cadeautje, maar ik snapte niet helemaal waarom ze van die traantjes

over hun wangetjes hadden. Als vrouwtje dat doet, dan lik ik ze altijd maar op want dan voelt ze zich niet

zo lekker... Vrouwtje zei me dat ze ontroerd waren vanwege het fijne en mooie gebaar en het dus wel goed

zat met die traantjes.. Ik heb ze maar gelaten!

We spreken met de groep af wat er verder met de route gaat gebeuren. Henk kondigt aan niet Kazachstan in te willen omdat hij bang is bij de Russische grens later WEER problemen te krijgen. Hij is geen vrachtwagen met commerciële redenen, maar te zwaar voor een auto. Doordat hij ertussenin zit is er niets voor hem en is het dus een erg lastig verhaal. Het schijnt sinds Poetin weer aan de macht is, moeilijker te zijn geworden aan de grenzen. Er wordt een peiling gedaan en degenen die graag Kazachstan in willen gaan als 1 groep de grens over en dan verder naar het oosten.

Wij besluiten om bij Henk & Hetty te blijven. Dat vinden we ten eerste gezellig en ten tweede willen we graag onze reiskwaliteit hoog houden. Doordat we redelijk wat vertraging hebben is het visum in Kazachstan zeer krap. Het zal jagen worden om door Kazachstan te komen met wegen waar je vaak niet harder dan 50km/h kunt rijden! Het zullen dagen van 10 uur rijden worden. Dan zie je weinig van het land en spreek je ook geen bevolking. We besluiten dus mee Rusland in te gaan met Henk & Hetty om daar bij boeren te kunnen slapen en van de gastvrijheid van deze mensen te genieten. We komen vast nog eens in Kazachstan om daar uitgebreid rond te kunnen kijken. Fons en Arend sluiten zich hierbij aan en rijden dus ook mee, bovenlangs de Kazachstaanse grens.

In de tussentijd is het al donker en horen we een koe aan de overkant. Ik blaf wat, maar hij of zij is niet onder de indruk. De koe stapt het riet in en gaat door het water in. Hij wist waarschijnlijk waarnaartoe, want de koe zwemt zo het riviertje over naar de overkant en komt vlak bij ons het water weer uit. Hij loopt mij straal voorbij en gaat een eind verder staan... Helaas wilde de camera met het weinige licht niet goed zijn best doen! Vrouwtje doet met Hetty de afwas en baasje laat mij nog even uit. Het baasje van Lukka verteld dat hij een groene slang had gezien en baasje dus met mij uit moest kijken. Daarna besluiten we te gaan slapen!

Dag 13 [Rusland]

Zaterdag 04 augustus 2012 en 38 graden

We zwaaien om 7 uur de Kazachstan-reizigers uit... We blijven achter met drie wagens en besluiten het rustig aan te doen. Even op adem komen, dachten we! Al snel blijkt dat Fons een lekke band links voor heeft. De band is er snel af en de reserve band gaat erop! We besluiten de band naar een bandenboer te brengen om hem eraf te halen. Die zijn er veel langs de weg en dan hoeven we zelf niet te gaan staan rommelen...

We bespreken de route en besluiten om richting Omsk te gaan via Ufa. Ufa is zo'n 900 km vanaf Engeels waar we ons kamp hadden opgezet. Het is dus goed doorrijden, maar de weken lijken goed te zijn.

Eenmaal onderweg kunnen we "Henk Stacy" niet bijhouden. De beste man weet de vrachtwagen overal

tussen alle hoekjes en gaatje te zetten waar de vrachtwagen vaak net (niet) past. De autobestuurders

doen hier vaak gekke dingen op de weg, maar zijn ook zeer vergevingsgezind. In NL moet men vaak nog

even naastje komen rijden, middelvinger opsteken, ervoorbij, afsnijden, voor je extreem op de rem

trappen, noem maar op en vaak zonder enige reden, bv als je geen ruimte met invoegen gegunt krijgt.

Hier werkt dat anders... men voegt overal naast en tussen en als iemand inhaalt waar het niet past, duik

je de berm in om hem ruimte te geven. Henk voelt zich helemaal thuis, wij besluiten het rustig aan te

doen om ongelukjes te voorkomen.

We kopen wat fruit langs de weg en laten de band repareren. Het was met 10 minuten gedaan en de kapotte binnenband wordt ingeladen. We zullen bij het water eens kijken waar het lek nu precies zit! We gaan richting Samara (Camapa) dwars door de stad. We besluiten voorbij de stad wat water te zoeken. De Kaj Kaj wordt aangesproken om het water te zoeken... en ja hoor hij weet het altijd voor elkaar te krijgen. Een plaatsje heerlijk aan het water.

De lokalen weet het plekje ook goed te vinden en er blijven veel gezinnen logeren aan het water. Ook de

plaatselijke jeugd weet er een disco van te maken dus de nachtrust zal onrustig verlopen. Ik blaf wat,

maar ze worden maar niet stil.

Rond het avondeten komt er een Rus in zwembroek op ons af en begint te wijzen naar mijn vrouwtje en te praten en ijlen. Baasje begint vriendelijk dat hij de man niet verstaat en houdt wat afstand. De man valt zowat om en ik maak me uit de voeten. Vrouwtje verteld me later dat de man stomdronken was en waarschijnlijk wodka en zon had gehad! Ook komt er nog een jongen en een meid langs om te kletsen waar we naartoe gaan, ze zijn erg nieuwsgierig en we kletsen wat af. De dronken man blijft aanhouden en raakt wat gefrustreerd dat we hem niet verstaan. Henk en baasje proberen de man vriendelijk op het idee te brengen ons met rust te laten, maar de man ziet dat niet zitten. Hij huilt en schreeuwt wat en ik zie dat het vrouwtje zich niet meer op haar gemak voelt. Baasje merkt dit ook en helpt de man weer naar beneden richting het water zodat hij weer terug naar de overkant zal zwemmen. De jongen van eerder komt de dronken man halen met nog wat andere Russische jongens. We zijn hen dankbaar. Onderweg in het water lijkt de man te verdrinken en ligt stil op zijn buik in het water. De jongens aan de overkant sleuren hem eruit en de man blijkt bij bewustzijn en ademnood te hebben.

Toch probeert de man daarna weer richting ons te komen, maar een Russische jongeman trekt de man

aan zijn been, als een vis aan zijn staart, uit het water. De man druipt af en loopt de bosjes in waar hij

vermoedelijk zijn roes uit zal slapen.

We kletsen wat na en zetten de tent op... het is bedtijd want vrouwjte en ik zijn al aan het gapen. Ik heb tussendoor nog heerlijk uit het water geapporteerd dus ben erg moe. Morgen weer een dag!

Dag 14 [Rusland]

Zondag 05 augustus 2012

We staan vroeg op om alles ingepakt en wel, ontbeten, gewassen etc te krijgen om zo rond 8:00 uur te gaan rijden. De nacht was onrustig, maar prima. Vrouwtje en ik waren heel moe dus we sliepen als een roosje, baasje is wat waakser geweest en is een aantal keer wakker geworden. Een Russische was haar telefoon kwijt en kwam zoeken met haar moeder... en dat zo 's nachts.

Onderweg zien we Ialianen rijden met een hele colonne. Ome Henk had verteld dat hij samen met een groep Italianen de grens over was gegaan inclusief een Russische gids, want zij hadden twee kantine- vrachtwagens bij die voor de groep deden koken! De groep bestaat in totaal uit wel 80 man met motoren, auto's en vrachtwagens.

De reis gaat vandaag naar Ufa, wat nog zo'n 430 km rijden zal zijn vanaf ons bivak!

Onderweg valt op dat het landschap langzaam maar zeker gaat veranderen. Ik zie al kleine heuveltjes waar ik heerlijk over zou kunnen rennen, als ik niet in de auto had liggen slapen. Het wordt al wat glooiender en er komt al meer bosgebied in zicht. Hopelijk kunnen we vanavond in de bossen zijn.

We zien heel veel mensen met werkelijk waar LITERS honing langs de weg staan. Grote potten, of bijna emmers te noemen, kleine potjes en allemaal van zonnebloemen.. want die hebben ze enorm veel hier. Henk en Hetty kopen een potje onderweg en het is heerlijk door de joghurt met verse meloen, want ook die liggen veel vuldig in de zon naar ons te kijken.

De weg is erg slecht, lang, recht en een ietsiepietsie avontuurloos. Nou is het nog steeds iedere seconde uitkijken geblazen voor al die mensen die denken te kunnen inhalen op plekken waar het onmogelijk is, verboden is of levensgevaarlijk is. We besluiten ons bivak op te zetten tussen de bossen afgelegen van de weg. Zo zijn we niet zichbaar of hoorbaar voor de bewoonde gebieden. We koken ons potje wat vandaag Pannenkoeken inhoud. Vrouwtje had in een reisflesje stroop gedaan en die zit er nog mooi in.. ook had ze gezorgd voor de poedersuiker en ik zie ze smullen. De eerste twee pannenkoeken gaan nooit zo goed.. maar met een geleende pan van tante Hetty komt het helemaal op gang en gaan ze los. Ik ben blij dat ik mijn brokjes gewoon lekker krijg.

Na het eten doen we gezamelijk een toetje met meloen en honing en we sluiten af met een wandeling. Het is gelukkig lekker fris 's avonds hier in Rusland... dat scheelt een hoop.

LAB

STAP

op

wp5533b116.gif
wp15c8eab5.png
Volgende week
wp546cec9a.png
Vorige week
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
NESTO
PHOTOS
TRAVELING
GUESTBOOK
BLOG
LINKS
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif