wp7f964bb5.png
wpd004500e.png

Week 8/9

Dag 50 [Mongolië]

Maandag 10 september 2012

Vandaag is de dag dat we afscheid nemen van iedereen bij Oasis. Het is best lastig. Thuis weet je dat je de mensen weer zult aantreffen zoals je ze achter hebt gelaten. Tenminste daar gaan we een beetje vanuit! De helft van de mensen hier zullen we misschien wel nooit meer terug zien.
We delen onze website kaartjes uit en noteren de gegevens van anderen. We beloven elkaar langs te komen als we in de buurt zijn en mijn baasjes stoten elkaar nog eens aan dat ze het echt moeten gaan doen! We maken foto's bij de auto en printen deze uit. We plakken het in het plakboek van Oasis en delen het uit aan de mensen waar we een band mee opgebouwd hebben. Wat verrekte handig zo'n printertje.

 

Dan zwaaien we Fabia en Dino uit Zwitserland, Billy Romp uit Amerika (Vermont), Curt uit Thailand en Sybille van Oasis uit! Wat jammer, maar er staat ons ook weer een mooie trip van 10000km te wachten richting huis!

 

We rijden door de stad richting de ARB shop want Roy heeft twee verschillende lengtes schokdempers gekregen. Hij hoort dat een continu op de aanslag zit en wil hem omruilen. In de tussentijd gaan mijn baasjes en ik naar het postkantoor om een sticker van Monoglië op te halen in oud mongools schrift.
We zullen de mongolen missen met hun gestoofde Marmotten. Zo simpel met een hete steen in de kont, half uur branden met de brander van buiten en dan een half uur in de grond. Mijn baasjes vonden het best lekker en echt traditioneel klaargemaakt.

We maken ons kamp met Roy en Berthus langs de doorgaande weg uit het zicht. Het blijkt toch een kruising van zandpaden te zijn want er komen en gaan brommertjes. Ze lijken geen kwaad in zich te hebben, maar zijn enkel nieuwsgierig. Het stikt hier van de vliegjes dus we koken eten en gaan daarna gauw naar bed. Mijn vrouwtje lag al eerder op bed vanwege hele erge buikpijnen. Ik ben achter haar aan de tent in gegaan want ik was op beide ogen gestoken. Mijn oogjes werden helemaal dik en ik kon moeilijk zien. Gelukkig was het met twee uurtjes weer over en kon ik lekker slapen!

 

De weg was vandaag goed en de dorpen en het landschap worden al echt Russischer. Veel bos en grauwe flats.

 

Dag 51 [Mongolië]

Dinsdag 11 september 2012

We rijden richting de grens en we horen onderweg Jos praten met de anderen. We blijken met toeval allemaal op dezelfde dag weer richting de grens te gaan!
Onderweg naar de grens moeten we overal tol betalen. Op een zeker punt moeten we 1000 Tugruk betalen inplaats van 500 omdat we toerist zijn. We voelen aan dat we afgezet worden, maar betalen maar braaf. Niet veel later komen we het dorp uit en moeten we weer betalen. Echter was dit mannetje bedoelt om geld te innen voor onze tegenliggers en niet voor ons. Want bij ons stond geen slagboom. We worden staande gehouden en moeten maar liefst 3000 betalen. Of 5000 maar dat ging niet gebeuren. We vragen nog waarom er op het bord staat dat een auto maar 500 hoeft te betalen, maar de man zegt dat we daar niet naar moeten kijken. Als mijn baasjes vragen waarom alle anderen ons mogen passeren zonder te betalen, begint de man druk alles en iedereen aan te houden. Als de man zich weer omdraait naar ons, gaat iedereen er snel weer vandoor.
Mijn baasje heeft goed op de hondenschool geleerd wat consequent zijn is en blijft bij zijn antwoord: Nee, wij gaan niet betalen! De man is hardleers en blijft doorgaan... Het verschil tussen hem en mij is dat hij geen slipketting heeft en ikke wel. Ik blijf niet doorgaan, want weet dat het geen zin heeft en consequenties heeft. Deze man krijgt een grote mond en zou best zo'n slipketting kunnen gebruiken!
We hebben er genoeg van en baasje zet hem in z'n 1. De man ziet het en begint te zwaaien met zijn toverstokje en roept wat. Het gas gaat langzaam in en de man gaat nog harder praten. Dan rollen we en rijden weg. Baasje steekt nog vriendelijk zijn hand op en de man danst in het rond. Oftwel... Nee is Nee meneer!!

 

Eenmaal bij de grens lopen er veel mensen die geld met ons willen wisselen. Ze zijn opdringerig en we houden de deuren op slot.
Een dronken man hangt bij ons rond en we pimpelen hem af. De man hangt ook bij Roy binnen en gaat zelfs over hem heen in de auto hangen. Hij krijgt hem niet afgepoeierd. Mijn baasje besluit de man uit de auto te vissen.
Dit lukt en de man dwaalt wat rond. Baasje draait zijn rug om naar de man en ziet in z'n ooghoeken dat hij gevolgd wordt. De man pakt baasje tot meerdere keren toe stevig bij de arm. Het baasje duwt de man wat harder van zich af en waarschuwt hem nogmaals. Dan komt er een vrouw tussenbeide, een mongools, en ze slaat de man best wel hard... we horen PATSSSS!!! Ze roept wat en de man druipt af...

 

Eenmaal bij de grens zijn de procedures niet duidelijk. We worden van het ene loket naar het andere gestuurd en weer terug. We zien twee loketten beide wel drie keer, elk afwisselend. We mogen door naar de paspoort controle maar moeten nog een departure kaartje invullen... Nou dat weer... Ik moet lang wachten in de auto! Na de auto controle moeten we 1,5 uur blijven staan wachten voordat we doormogen naar Rusland. Het stukje niemandsland is zo'n 10m en daar zijn we daarna zo doorheen.
Aan de russische kant zie ik een vriendje aan het werk lopen. Hij is drugshond. Hij hoeft niet in mijn auto te kijken, want dat doe ik al dagelijks! Ik sein de hond dat alles okee is... Hij is druk aan het werk!

 

Vrouwtje probeert wat te kletsen met de man, maar zijn engels is niet echt je van het... Maar met handen en voeten weet ze te regelen dat we even mogen wandelen op het gras.. ik kan EINDELIJK plassen YES!! Voor het eerst zien we ook een dierenarts en we zijn EEUWIG dankbaar vor de Russische vertaling van mijn gegevens en verklaringen!!! Dankjewel Elena.. we hebben er heel veel aan gehad, want ik mocht zo over de grens. Wat wel een beetje raar was, was dat de dierenarts bang was voor mij... hmmm... een dierenarts die bang is voor grote honden, je zult het hebben zeg!

Aan de russische kant van de grens zien we de rest ook weer allemaal!! Radboud, Fons en Arend, Jos en Maria, Joost en Marian staan ons toe te wuiven.. wat een leuke ontvangst en een leuk wederzien. We delen de verhalen en genieten van een glas thee!!

 

We rijden richtinig Ulan-Ude, opweg naar Irkutsk, en zo'n 100km voor Ulan-Ude vinden we ons bivak. We staan langs de weg in het bos en kijken uit over een prachtig meer... We bouwen kampvuur en het schijnt er warm te zijn. Ik ga bij mijn vrouwtje in de tent liggen want ik ben moe, mijn vrouwtje heeft nog steeds hele erge buikpijnen en pakt haar rust.

 

Dag 52 [Mongolië]

Woensdag 12 september 2012

We vertrekken die ochtend pas om 9:30 uur naar Ulan Ude. We doen het allemaal rustig aan. De weg is goed en we kunnen in Ulan Ude zelfs wat boodschapjes doen. In het centrum zien we de kop van Lenin van 7m hoog. We maken een foto en gaan snel weer verder richting Irkutsk.

 

De dag vliegt voorbij en we kamperen aan het Baikal meer. Ik mag er ook in zwemmen... het water is heerlijk helder. Er schijnt een vis in het meer te zitten wat je gegeten moet hebben voordat je weggaat. Het heet Omul en schijnt heerlijk te zijn. Ik besluit hem niet zelf te vangen, maar het aan anderen over te laten. De komende dagen zullen we ze ergens wel eten.

 

We zetten de tent op en maken een kampvuur. Vrouwtje is nog steeds een beetje ziek, maar het gaat al beter. Berthus stookt het vuurtje en we genieten van de warmte. Je merkt dat de avonden en ochtenden echt wel kouder worden!
We maken ons op voor de nacht want die wordt koud en nat!

 

Dag 53 [Mongolië]

Donderdag 13 september 2012

Bij vertrek zien we dat Radboud lekke band nr. 10 heeft. Poehpoeh zeg, wat een banden. Ze zijn nu allemaal al een keertje of meer lek geweest. Het is een record dat je niet graag wilt hebben!

We komen vandaag aan in Irkutsk en het is een enorme stad. Eigenlijk te kort voor een middag, dus we besluiten vandaag de auto's weer allemaal te fixen en later terug te komen voor een citytour. Wij gaan dus op naar de ARB shop. Als we hem kunnen vinden. Mijn baasjes beloven me zo weer terug te zijn en duiken een gebouw in met allemaa kleine shopjes. Daar is de ARB shop en midden in het gangpad struikelen ze over een bladverenpakket. Dat is hem!!! Hij ligt al op ons te wachten!! Een man met blote borst en jas aan wenkt hen en zorgt dat een garagebox een eind verderop leeggehaald wordt. Het schijnt bij de shop te horen en we zijn direct aan de beurt. Mijn baasjes zijn blij en met een uurtje is de klus geklaard. De man die het werk verricht is erg nauwkeurig en weet goed wat hij doet. We danken hen en betalen de rekening.
We komen terug om de auto op te halen en de man geeft ons nog een flesje met engine cleaner mee als toegift. We geven hem de hollandse drop mee die we van de hondenschool hebben gekregen. Hij is er erg blij mee... kijk maar bij de foto's. Hij heeft zelf een mooie 80 serie landcruiser waar ik perfect zou kunnen inzitten met een broertje of zusje berghond hihi... Hij stopte er vier kinderen in, dat kan natuurlijk ook! Hij zou het snoep aan de kinderen geven!

 

Radboud en Fons zijn naar de Landrover garage om de auto van Fons uit de laten lijnen en Radboud had vier nieuwe schokdempers nodig. Hij danste als een veulen in de wei over de weg en we verbazen ons dat hij nog niet ziek is geweest van het deinen.
In de tussentijd is Roy met Berthus naar de Toyota dealer geweest voor nieuwe gloeipluggen omdat de wagen erg slecht start. Ze hebben niet exact de goede, maar hij waagt het erop om de nieuwe mee te nemen en het te proberen. Baat het niet dan schaad het niet..

 

Weer verzamelen ons bij de landrover dealer en zijn verheugd dat we allemaal binnen een middag gemaakt zijn!!! HEERLIJK DIT.. Het valt ons op dat er veel mooie meiden in de showrooms lopen op vreselijk hoge hakken. Zo hoog zouden bij in de categorie prostitutie vallen, maar het vermaakt ons wel... we kijken onze ogen uit!

 

Laat op de dag zoeken we een plekje aan het Baikal meer en koken van ons noodrantsoen... het eten is snel klaar! We staan in een weide en ook vanavond is het koud! We bereiden ons alvast voor met een muts, handschoenen en dikke jas en broek! Natuurlijk heeft vrouwtje dubbele sokken aan!! Ik lig alvast in de warme tent om na te denken over mijn verhaaltje voor morgen op de website.

 

Dag 54 [Mongolië]

Vrijdag 14 september 2012  

De ochtend is zeer mistig en we zien bijna geen hand voor ogen. De tent is zeik maar dan ook zeik nat... Hopen dat hij vanmiddag wat kan drogen. Gelukkig is de binnentent en alles daarin wel droog gebleven.
We bespreken de plannen en weten allemaal dat de tijd te kort is om nog naar het eiland in het Baikal meer te gaan. We besluiten het te skippen en we kiezen ervoor om naar Listvyanka te rijden. Het is een toeristisch dorp aan het water, waar je heerlijk Omul vis kan eten... dat moeten we natuurlijk gedaan hebben.

 

Eenmaal in Listvyanka bezoeken we een markt waar souvenirs verkocht worden, maar ook vis en brood. We eten een heerlijk Omul die te vergelijken is met paling... zalig!! Daarna lopen we door en komen een tentje tegen waar sjaslick geserveerd wordt. Dat kunnen we niet laten schieten en we bestellen voor allemaal wat. Mijn baasjes eten het vlees alsof ze nog nooit zoiets lekkers geproefd hebben en ik geneer me een beetje voor de groep. Wat zitten ze te bikken zeg!!! Maargoed... ik mag mee en mag overal onder de tafel liggen, dus de restjes zijn voor mij hihi....

 

Vroeg in d emiddag zoeken we een plekje aan het water uit de wind. We vinden een prachtige plek en zelfs zon! We doen de was en hangen het in de zon. Ik mocht ook nog even zwemmen samen met baasje. Het vrouwtje doet alleen wassen in het water, want van zwemmen kan nog wel eens een blaasontsteking komen in dit ijskoude water. Daar wagen we het niet op. Ze voelt zich nu wel al beter, dus dat is echt mooi!!

 

Ik mag drogen in de zon en geniet met volle teugen. We zitten aan het water, geen zuchtje wind en ik heb een heerlijk botje. Wat wil ik nog meer! Verder lezen mijn baasjes een boekje en maken daarna het eten. We eten vandaag aardappelen, bloemkool en Omul vis.... Ik eet mijn overheerlijk brokjes met visgeur hmmmm....

 

's Avonds maken we kampvuur en kletsen we wat. We leren elkaar zo wat beter kennen! Als het echt koud wordt komt de wodka en wisky tevoorschijn. De echt grote mensen drinken er wat van terwijl de jonkies in het gezelschap de sterke drank overslaan. Dan is het tijd om naar bed te gaan... het is wat minder koud en nat als gisteren...

 

Dag 55 [Mongolië]

Zaterdag 15 september 2012

De ochtend is wat mistig maar niet zo koud. Al snel komt de zon erdoor en is de mist verdwenen. Het schitterende Baikal meer ontpopt zich en komt tot leven. We rijden vandaag terug naar Irkutsk om wat meer van de stad te zien.

 

We maken een lange wandeling en proberen een nieuwe batterij te vinden voor onze Maglite. Er is een outdoorshop, maar daar hebben ze onze batterij niet, helaas! We lopen langs de boulevard naar het noorden van de stad en komen bekaf bij de auto terug. Het is intussen 29 graden met de brandende zon. De auto gaat aan zodat ik in de airco tot rust kan komen. Ik ben namelijk helemaal buiten adem. Onderweg hebben we regelmatig gezeten en kon ik wat drinken, want dat heeft vrouwtje altijd voor mij bij. Maar desalniettemin was het toch warm. Ook mocht ik nog afkoelen in een zijtak van de Baikal, maar het mocht niet baten.
Nu ik dit schrijf gaat het wel weer met me... ik ga zo slaapje doen want ik ben moe!

 

Vanochtend bleek dat de gloeipluggen van Ome Roy het niet goed doen. Het starten ging bijzonder slecht en vraagt teveel van de accu. Voordat deze overlijd zullen er nieuwe gloeipluggen moeten komen. Hij is vandaag gaan zoeken en heeft ze gevonden. Hopelijk kan hij ze vanavond monteren en morgen beter starten. Als we nog vorst krijgen heeft hij het wel nodig.
Een man bij de landrover dealer vertelde dat we geluk hebben met het huidige weer. Normaal zou het nu fris zijn en hij zegt dat er sowieso met twee weken sneeuw ligt hier. We maken ons dus op voor de kou...

 

We besluiten nu vijf dagen (als in een normale werkweek) flink door te rijden en dan de weekenden wat rustiger aan te doen. We hebben niet zo gek lang meer tot we moeten werken (eerste/tweede week van oktober). We willen onderweg nog wel wat zien, dus tuffen flink door tot we een mooie stad hebben en zien dan weer verder.

Voor vandaag is het plan om rond 1600 uur kamp te zoeken en hopen dat Cees en Cara en Joost en Marian en Joan weer aansluiten. Zij wilden nog wat andere dingen zien en zijn afgesplitst van de groep een week geleden. Hopelijk komen we nu weer allemaal bij elkaar.

 

Oja... en we hoorde van het thuisfront dat Cor en Greta op een dieplader ook op weg waren naar huis.

 

LAB

STAP

op

wp5533b116.gif
wp546cec9a.png
Vorige week
wp5533b116.gif
NESTO
PHOTOS
TRAVELING
GUESTBOOK
BLOG
LINKS
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif
wp5533b116.gif